پُختگی باید تو رفتارِ آدم خودشو نشون بده. فقط به حرف نیست. فقط به سیاست داشتن و انجام دادنِ کارها و روابطِ روتینی که مدام در حال تکرارش هستی نیست، اگه بلد باشی تو یه موقعیت جدید چطور رفتار کنی، اونوقت پخته‌ای. به نصیحت کردن و ادای عاقلا و آدم بزرگارو در آووردن هم نیست. پختگی به شعور و ادب و معرفت داشتنه. حتی به سن و سال هم ربطی نداره. پختگی به محترم بودنه. پختگی تو رفتار آدم خودشو نشون میده. پختگی به کنترل کردن هیجاناته. اگه بلد باشی با هرکسی چطور رفتار کنی اونوقت پخته‌ای. پختگیه که بهت یادمیده فاصله‌تو با آدمای مختلف چطور حفظ کنی. میفهمی چی میگم؟ خیلیا فقط اداشو در میارن، خیلیا فقط خوب حرف زدنو بلدن، اما پختگی تو رفتارِ آدم خودشو نشون میده....